Home Soesterknollen
Het Soester Nieuws
Knollen Geschiedenis
Mooi Soest
Fotoalbum
Nu en Vroeger
Soest en het Eemland
Straat  Praat 1/30
Straat Praat 31/60
Straat Praat 61/90
Straat Praat 91/120
Straat Praat 121/150
Het Oude Grachtje
Oud Soest
Oud Soest 2
Soest vroeger
Lucht Foto's
Mijn Verhaal
In  de  Tuin
Contactformulier
Gastenboek
Link pagina

 

 

 

          Soest   Natuurlijk  Groen

         Mijn verhaal

 

 

Heeft  u als Soester (of oud Soester) een leuk verhaal ? stuur het met u foto's als u die heeft

naar   mijnverhaal@soesterknollen.nl 

 

Als wij vinden dat het bij de Soesterknollen past zetten wij het op deze pagina.

Indien nodig passen wij het een en ander aan.

Wij wensen u veel plezier met u vehalen en laat ieder er van genieten

Stuur gerust u verhaal we zijn benieuwd

_Voor vragen kunt u altijd contact met ons opnemen.

mijnverhaal@soesterknollen.nl


____________________________________________________________

Reactie op bericht foto van de week. 12 Maart 2010

 

Wat jij doet met de site de Soesterknollen is bijzonder goed. Ik hoop dat jij daar nog tot in lengte van dagen mee doorgaat. Dankzij jouw site ben ik sinds een paar dagen in contact gekomen met een voormalige klasgenoot van de Kerkebuurtschool. Wat foto's betreft kunnen wij je wel af en toe een mooie foto sturen. Maak er anders een maandelijkse mogelijkheid van of seizoensgebonden tijdseenheid.

De foto volgt nog.

Groetjes van Otto en Gerry

 

  Mijn verhaal:

Zomerschoon (maar ook in de winter)

 Vandaag in de uitzending van Tijd voor Max vertelde een man over het vuil op straat.

En dat het in Nederland steeds vuiler wordt op straat en omgeving.

En inderdaad  als ik zo in onze omgeving rond kijk,

is dat jammer genoeg de waarheid.   

Er werd voor gesteld om onderanderen  meer afvalbakken te plaatsen.

Maar dat heeft vooralsnog niet veel nut zo te zien in onze omgeving.

Als men het fiets en of wandelpad achter de Witte Boerderij alleen al ziet,

dan helpen die bedoelde bakken ook niet zij worden vernield en de rommel

wordt er naast en in het weiland van de boer gesmeten.

Naar mijn weten zijn de jongelui er de schuldige van, die zich daar te pas en onpas ophouden. Ik denk dat het een taak van de ouders is om hun kinderen er op te wijzen dat de straat geen vuilnisbelt is.

Het lijkt me een goed idee om op frisdrank blikjes en dergelijke statiegeld te rekenen,

en wel €. 1.00 per blikje dan is het lonend om het in te leveren.

Zo houd men de boel al vast  wat schoner hopelijk.

Ingezonden 15 Maart 2010 bewoner W.Pyrmontlaan  Soest.

 

   

Het bedoelde Pad inmiddels 

zijn er borden geplaatst

 

Het bord met tekst

Hopelijk begrijpt men de bedoeling

 

   

20 december 2009

We zijn blij om weer terug te zijn in ons geboortedorp.

Otto van den Bor en Gerry Zaremba

 

21 december 2009

Wij wensen alle soesterknollen fijne feestdagen en een vitaal 2010.

Otto van den Bor en Gerry Zaremba

 

Mijn verhaal :

Wim de Jong   Soest

 Wat de boer zag op zijn land in de Eem polder is Soest

 Vandaag 26 Aug2009  Praatje met Boer Wim de Jong

 Bij het binnen halen van het gras voor het inkuilen , deze week

wemelde het van de vogels achter de machines aan om een graantje

mee te pikken.

Het was deze keer wel geen graan maar wurmpjes en dat soort gespuis.

 Hij heeft daar wel zo’n 100 jonge Kieviten  waar genomen die zich te goed deden

aan al dat lekkers.

 Ook de gele Kwikstaart was veel vuldig aanwezig zoals ook Spreeuwen

Zwaluwen en wat Kraaien.

 Het was een lust voor het oog wat er al zo in de Soester Polder

rond vliegt.

Een fiets tochtje door de Polder is mooier als een bezoek naar een dierenpark

En is nog gratis ook wat de natuur ons bied

Laten we de Polder niet verkneuteren door de randen van ons nog mooi

Soest vol te bouwen , laat Soest zo als het is.

 

 Gele Kwikstaart Foto uit vroegevogels

 

 Jonge Kievit in de Eem Polder.

 

Mijn verhaal

 Inzending:Otto van dan Bor

 

Beste Soesterknollen,
 
Mijn vrouw en ik komen, na vele omzwervingen, weer in Soest wonen. Wij worden per 2 september eindelijk weer Soesterknollen.
 
Wij hebben de voormalige smederij van Van Hengstum gekocht aan het Witte Paardstraatje 3.
Vorige week kregen wij van de huidige bewoners een kopie van de bouwtekening van juli 1929 in ons bezit.
Wij koesteren dit (voor ons) waardevolle document.
 
Om zo dichtbij de Eng te gaan wonen is voor ons een puur genot; het prachtige landschap met de in ere herstelde molen.
Het is goed dat jullie het cultureel erfgoed van Soest koesteren. Wij sluiten ons daar graag bij aan.
 
Aan de rand van de Eng, langs de spoorlijn recht tegenover de Korte Middelwijkstraat, staat een uniek gebouw met een unieke schoorsteen van de voormalige zuivelfabriek.
Wij maakten daar een foto van, vanaf de Eng genomen (zie bijlage), een uniek wordend gezicht in Nederland.
 
Veel schoorstenen in Nederland is een droevig lot beschoren; of ze worden ontmanteld, of ze worden opgetuigd en ontsierd met zendapparatuur voor GSM, UMTS en binnenkort Wimax.
Hopelijk blijft de schoorsteen van de voormalige zuivelfabriek dit lot bespaard en blijft het zicht vanaf de Eng op deze schoorsteen ongewijzigd en ongeschonden.
 
Met vriendelijke groet,
Otto van den Bor
Gerry Zaremba
 

 Mijn verhaal

  

 "Ik heb onderweg wel eens gedacht waar ben ik aan begonnen."

FOTO HANS KRUISWIJK
Foto: Soest Nu

DOOR HANS KRUISWIJK
SOEST - "Het is supergoed gegaan", blikt de Soesterbergse Monique van den Hoek terug op de solofietstocht van 574 kilometer die ze van 2 tot en met 10 april aflegde van Zuid Limburg

naar het Groningse Pieterburen. Monique zet zich in voor A Sisters’s hope, de organisatie die borstkankeronderzoek steunt.
Na het op jonge leeftijd overlijden van een collega aan borstkanker – één op de acht vrouwen krijgt de ziekte – steunt ze de organisatie waar ze kan. "Ik heb die solotocht gemaakt, omdat ik via een sportieve uitdaging aandacht wil vragen voor A Sister’s hope. Vrouwen met borstkanker staan er uiteindelijk ook alleen voor. Ik ben zo blij dat ik dit in goede gezondheid mag doen."
Monique besloot de fietstocht te maken, mede omdat ze op vakantie is als A Sister’s hope op 10 en 11 oktober dit jaar voor de derde keer de 60 km-wandeltocht organiseert in de strijd tegen borstkanker.
Op de fietstocht die ze net achter de rug heeft, zat eigenlijk alles – op vijf lekke banden na - mee. "Jeetje, dacht ik wat is het eigenlijk voorspoedig verlopen. Het weer was goed en ik ontmoette alleen maar aardige mensen. Voor op mijn fiets had ik een spaarpot geplaatst, waardoor soms zelfs de weg vragen geld opleverde."
A Sister’s hope eist bij inschrijving van je actie dat je voor 1.500 euro aan sponsorgeld bijeen hebt gebracht. Dat bedrag had Monique in enkele weken bij elkaar. De opbrengst van haar fietstocht bedraagt bijna 2.000 euro. Of ze tijdens het fietsen wel eens ‘stuk’ zat, is de vraag. Monique: "Ik heb onderweg wel eens gedacht waar ben ik aan begonnen. Maar dan besefte ik waarvoor ik het deed en dan ging het weer."
De aankomst in Pieterburen was een bijzonder moment. "Je komt op een dijk aan en daar staat een koe. Bepaald geen olympische ontvangst. 10 april was ook nog mijn verjaardag. Toen heb ik mezelf maar getrakteerd op koffie met appelgebak.

 

Mijn verhaal 

Bron Gooi en Eemlander 7 Mei 2009

 Soesterse ziet ze vliegen: (wij ook vaak) Dit was iets buitenaards

Heeft u dat ook gezien ? mail naar p.stavast@casema.nl

 

Mijn verhaal

Zondag 3 Mei 2009 even een bakje koffie drinken  op Texel

Leuk vlieg tochtje naar Texel van af Lelystad Airport.

Het was lekker vlieg weertje van alles wat lage bewolking regen en nog al wat wind en later de zon  we vertrokken van af Lelystad Airport.

Met wat lichte regen en nog al lage bewolking, maar de voorspellingen waren dat de buien

naar het noord oosten zouden weg trekken en dat bleek ook zo te zijn.

We vlogen boven de dijk naar Enkhuizen en daar brak de bewolking en verscheen  even later de zon na ongeveer een haf uurtje vliegen landen we op Texel op de korte landingsbaan wat een bijzonderheid is schijnbaar, het was daar een drukte van jewelste, vooral de para's waren er aktief.

Wij  even van een lekker bakje koffie genieten op het terras en na een klein uurtje. zijn we weer de lucht in gegaan , na een rondje om het eiland te hebben gevlogen zette de piloot de vlucht voort richting Lelystad  inmiddels was de bewolking weer toegenomen en vlogen we er regelmatig door heen  dat is een wonderlijke beleving  we naderen zo kalm aan het vliegveld  weer waar we na een half uurtje  weer landen.

Het verhaal  van Teun de Jong

 

 

   

Vliegveld Texel met rechts

de  Piper Cadet PA 28  PH-VFC

 

Piper Cadet PA 28

De PH- VFC van Vliegclub FLEVO

 

   

Links de vuurtoren  met rechts

De Cocksdorp

 

De Vuurtoren

 

   

De Bollen velden op Texel

 

Net zichtbaar  De Koog

 

   

Even door een Wolkje

 

Inmiddels Texel weer achter ons

 

   

De Wadden zee de donkeren plekken

zijn de schaduw van de wolken op het water

 

De weg  Lelystad Enkhuizen

 

   

We naderen Lelystad Airport

 

De landing wordt in gezet

nog even en het mooie vlieg tochtje

zit er weer op

Met dank aan de vlieger van de

VLEVO Vlieg Club

 

 

Mijn verhaal 

Dinsdag 28 april 2009

Antonio van den Hengel voelt zich thuis bij zowel VVZ'49 als SO Soest

Door PETER POS

SOEST - Of ik het nu over VVZ heb of over Soest, in mijn geval heb ik het dan bij beide clubs over 'we'. Ik denk dat ik de enige ben in Soest die dat heeft.'' Antonio van den Hengel doet die uitspraak halverwege het interview om nog maar eens aan te geven dat hij zich bij beide Soester voetbalclubs thuis voelt.De horeca-ondernemer zat de afgelopen tien jaar in de technische commissie bij VVZ'49 (dat komende zaterdag kan promoveren naar de eerste klasse) en heeft diezelfde taak ondertussen opgepakt bij SO Soest (dat afgelopen zondag degradeerde naar de derde klasse). Voor de buitenwacht is zijn 'transfer' opmerkelijk. Zelf denkt Van den Hengel er anders over. ,,Ik zie bij SO Soest meer uitdaging, omdat die club meer mogelijkheden heeft.''
Pas op zijn zestiende ging Antonio van den Hengel in clubverband voetballen. De A2 van VVZ'49 had geen keeper en zo kwamen ze bij hem terecht. ,,Een groot talent was ik niet, al heb ik toch nog het eerste gehaald,'' blikt de ras-Soester terug op zijn tijd als doelman. ,,Mark Brouwer was in die tijd de eerste keeper bij VVZ en hij was gewoon veel beter dan ik.'' Als tiener bleek Van den Hengel al over de nodige organisatorische talenten te beschikken en daar maakte VVZ gretig gebruik van. ,,Al op mijn 21e kwam ik in het bestuur terecht en terwijl ik bij het eerste en tweede zat regelde ik van alles rondom de volledige selectie. In die tijd stond het organiseren van de randvoorwaarden allemaal nog in de kinderschoenen.''
Pas aan het begin van deze eeuw ging Van den Hengel echt een stempel drukken op het beleid van VVZ. Terwijl het sportief goed ging, zat de club op financieel gebied in zwaar weer. ,,Aart Bosman werd toen voorzitter en hij verdient echt een standbeeld voor wat hij voor de club gedaan heeft. Hij heeft VVZ echt van de ondergang gered. Door hem ben ik teruggekeerd in het bestuur. Ik was een paar jaar daarvoor gestopt omdat ik het druk had gekregen met mijn eetcafé.''
In zijn nieuwe rol ging Van den Hengel zich nadrukkelijker bemoeien met het technische beleid bij de club. ,,We hebben ons de laatste jaren vooral ingezet op het behouden van de eigen spelers. Dus ervoor zorgen dat de randvoorwaarden zo interessant zijn om te blijven. Dat is ons gelukt. De ploeg die zaterdag kampioen kan worden beschouw ik dan ook als 'mijn' ploeg. Onze kracht is dat we de kern al heel lang bij elkaar hebben weten te houden en een paar goede versterkingen met goede koppen erbij wisten te halen.''
Hoe betrokken Van den Hengel ook bij VVZ was, hij wisselde een half jaar geleden wel zijn groene VVZ-pet voor de blauwe van Soest. Dat had te maken met een stukje onvrede over de gang van zaken bij de zaterdagclub. ,,Maar ook met het feit dat ik bij Soest meer uitdaging zie en bij deze club al weer vier jaar in het vijfde op doel sta. Het is jammer dat we zijn gedegradeerd, maar met de spelers die we erbij krijgen en de talenten die doorbreken is Soest zo weer terug in de tweede klasse. Daar maak ik me geen zorgen over.''
Van den Hengel was nog maar net verantwoordelijk voor het technische beleid of hij mocht al hoofdtrainer Henk van de Pol ontslaan. Geen lekker begin. ,,Ik viel inderdaad met mijn neus in de boter,'' lacht Van den Hengel over zijn 'wittebroodsweken' bij zijn nieuwe club. ,,Het liep voor geen meter bij het eerste. De trainer wilde ineens een aantal jeugdspelers erbij halen, maar zoals hij het wilde kon gewoon niet. Dan dupeer je veel partijen. Ik heb toen nog wel een compromis voorgesteld, maar uiteindelijk was de breuk niet meer te vermijden. Wat me wel duidelijk was, was dat er bij Soest helemaal geen beleid was over de overgang van jeugdspelers naar de senioren, dat heb ik meteen maar opgepakt. Nu zijn daar duidelijke afspraken over.''
Van den Hengel zorgde in zijn VVZ-tijd voor de beruchte t-shirts met daarop de tekst 'de hoogste van Soest' toen de club de vorige keer de eerste klasse bereikte. Nu wil hij ervoor zorgen dat Soest die status weer terugkrijgt. ,,Ik zie de degradatie als het bekende stapje terug om er twee vooruit te zetten. We moeten zo snel mogelijk terug naar de top van de tweede klasse om op termijn een stabiele eersteklasser te worden. Een club als Soest heeft de potentie en de mogelijkheden daarvoor. Om dat te bereiken hebben we tijd nodig, minimaal vijf jaar. Maar eerst moet de rust binnen de club terugkeren. Daar ga ik me nu helemaal voor inzetten.''

Boven staand verhaal uit AD Amersfoort Sport

 

 

 Mijn verhaal

 Opname voorjaar 2008

Fietspad achter de witte Burcht tussen Verl.Talmalaan en Chalonhof

 Soest 16 April

Vanmorgen liep ik op het Pad  achter de  witte Berucht en zag tot me verbazing 4 hazen of konijnen in de weide huppelen met een mevrouw die haar hondje uit liet hebben we dat staan te bewonderen,  in tijde  had ik dit meer gezien.

Naar mijn denken helpt het betalen van allerlei milieu heffingen toch voor een betere natuur dat zie je nu maar weer en hebben we waar voor ons geld .

Nu nog een een viaduct voor de diertjes over de verlende Talmalaan  Dalweg en Molenstraat en dan kan  de populatie zich verder in het terrein uit breiden.

Wellicht komen er ook nog andere dier soorten in ons achter tuintje.

Het is misschien wel geen wonder maar in mijn tuin zijn in de struiken  vinken aan het nestelen. zou dat er ook al mee te maken hebben dat de natuur zich hersteld.

Als u het weet  laat het even weten. mail naar mijnverhaal@soesterknollen.nl

Mijn verhaal: Teun de Jong

 

Mijn verhaal 

Soest 3 April 2009 

Vandaag heb ik een praatje gemaakt met de heer van de Heuvel junior  vroeger boerde hij op het oude grachtje in het Soester veen hij weet nog goed dat daar turf werd gestoken en ging vaak op pad met zijn Vader die daar de turf stak en moest hij als 15 jarige jongen mee helpen de turven stapelen om ze te laten drogen.

Zijn Vader boerde daar eigenlijk maar later nam hij het bedrijf over en heeft hij er een tijdje geboerd.

Maar er moest in Soest zo nodig woning bouw gepleegd worden en werden de boeren uitgekocht en konden zij vertrekken en nam de gemeente bezit van het land en de boerderij .

In vroegere tijden kon men is de sloten in het veen lekker vissen er werd ook paling gevangen

Snoeken waren er ook vaak te zien en te vangen. Ik ben wel een paar jaartjes jongen als boer van de Heuvel , maar weet dat ook nog wel wij gingen er regelmatig een visje vangen.

Ook leefde er ringslangen en veel kikkers in het voor jaar haalde we wel kikkerdril en als de eitjes uit komen hadden we kikkervisje of wel donderpadjes zo al we ze ook wel noemde.

Slootje springen was ook een leuke bezigheid ,vaak kwamen we thuis met een nat pak de sloten waren vaak breder dan we dachten en haalden we het net niet en haalde we een lange stok thuis en werd het pol stok springen dan kon je de bredere sloten ook over.

In de winter kon je al gouw schaatsen dan stonden de weilanden vaak onder water een paar centiemeter alleen bij de sloten was het ijs niet dik genoeg en zakje je door het ijs hen had je een paar natten voeten en voor je dan thuis was waren je voeten ijs klompen brrrrr wat koud zeg , maar thuis stond de hout kachel lekker te snorren en werden we weer lekker warm.

 Van af de slootjes in het veen konden we de Praamgracht op maar niet meteen dan moesten we klunnen over de  Biltseweg maar de Praamgracht was niet zo snel dicht gevroren dus moest het wel even door vriezen.

Ook op de Eem zijn we wel eens wezen schaatsen tot aan het IJselmeer zo als het toen nog heten.

Al met al was het een leuk praatje de Heer van de Heuvel woont na de verkoop van de Boerderij nu aan het Kerkpad waar hij een grote hobby tuin heeft en kweekt  er daar

van alles voor de sier tuin vandaar dat ik bij hem was voor wat tuin spul te kopen .

Het was goed tuin weertje vandaag met zo’n 23 graden in de zon. 

Dit is mijn verhaal: Teun de Jong

 

 Mijn verhaal

 Wij dachten dat Soest een Dorp was , dus ook geen Stadtsvogelprijs

en als men de natuur een dienst wil bewijzen

moet men niet in de groenstroken bouwen  dat vinden wij als Soesterknollen

  Maar de broed kastjes zijn toch een goed gebaar  

                                                                                                                      

Mijn verhaal

Inzending 8 Maart 2009 het Soest van vroeger

Hallo ik ben Joost Noordam, woon niet meer in Soest maar ben er wel in 1953 geboren,mijn ouders hebben daar kort een Vivo winkel gehad (aan de Kosterverlorenweg ??) ,toen ik 1 was zijn mijn ouders er weer vertrokken ik weet er dus niks van,misschien dat er via deze site mensen zijn die meer foto,s of andere herinneringen uit die tijd hebben zou mooi zijn,mijn vader leeft niet meer moeder is 82 en is net naar het bejaarden tehuis, ik heb een paar foto,s in de winkel midden zijn mijn ouders met ?? verder een schilderij ook ergens in Soest groeten Joost Noordam te Apeldoorn..

Als er mensen zijn die meer van dit onderwerp weten mail ons gerust.

Joost Noordam . hartelijk dank voor je inzending

 

Mijn verhaal 

Een ingezonde stukje van 8 Febr.2009

Susan Beijersbergen

Hallo Soesterknollen,

Een echte schrijver ben ik niet ,maar ik zal eens op papier zetten wat mij zoal bezig houd,

Wij zijn echte fietsfanaten, mijn man en ik, fietsen veel in en rond Soest, wat ons opvalt, dat er zoveel zwerfafval licht, vooral blikjes, de gemeente geeft wel cijfers maar daar klopt niet veel van.Waar het vooral licht is bij de afhaal restaurants, is misschien een idee om te verplichten, dat ze zelf hun stoepje vegen.

Nu ook wat positieven dingen van Soest, dat zijn vooral de mooie fietsroutes door de bossen en de polder als het mooi weer is.Hoewel in de winter zoals nu is het heerlijk om in de bossen te fietsen, dat is pas genieten, als ze maar niet alles vol gaan bouwen, daar zitten de echte Soesterknollen niet op te wachten.

 

Mijn verhaal 

Melkhandelaar Henk van Doorn

 

 

 

27 jan 2009

Op de wisseltentoonstelling is ook de familie Van Doorn vertegenwoordigd. Aart van Doorn (1933) vertelt over de melkhandel van zijn vader:: "In 1928 begon Henk van Doorn (1898-1993) een Melk- en zuivelhandel. Met een hondenkar trok hij door de wijk om zijn handel te slijten. In 1931 liet hij aan de Van Lenneplaan een huis bouwen, dat na zijn huwelijk in 1932 werd betrokken. Henk van Doorn had oog voor nieuwe ontwikkeling. De woning had aan de voorkant een kleine winkelruimte met aan de achterkant een dubbele schuur en een spoellokaal met een elektrische karnmachine. Daarachter bevond zich een stalling voor de zware motorbakfiets, die Henk na het behalen van het rijbewijs aanschafte. Die bakfiets had een opzet voor flessen met verschillende zuivelinhoud en een lade voor boter, eieren en kaas." "In die dertiger jaren werd op zaterdag en op dagen voor de Feestdagen twee keer bezorgd. Op een donkere zaterdagavond, tijdens zijn twee bezorgronde, eind 1937 kreeg Henk een eenzijdig ongeval met zijn eigen motorbakfiets. Hij kwam met zijn hand tussen de aandrijfketting en verloor twee halve vingers." "De melk werd tot het begin van de Tweede Wereldoorlog betrokken van boer Cees van ’t Klooster aan de Ferdinand Huycklaan. Tot aan de oorlog werd de melk van de boer rechtstreeks bij de klanten bezorgd. Daarna mocht dat niet meer. Zuivelproducten kwamen van de Soester Coöperatie, waar toen Kooy directeur was. Eieren kwamen van de Eierenveiling en kaas van de Groothandel. De melk moest betrokken worden van de Zuivelfabriek. Nieuw was toen de taptemelk, thans magere melk. Na de oorlog werden melk en zuivelproducten van de Amersfortia fabriek uit Amersfoort bezorgd in een pand aan de Nieuweweg. Daar konden de melkslijters hun benodigde hoeveelheid afhalen om die vervolgens uit te venten. Henk van Doorn heeft dit gedaan tot 1948, toen hij zijn zaak overdeed aan de Melkslijtervereniging."

 

 

Mijn verhaal 

Kruising Van Weedestraat/Stadhouderslaan

Het Eemland in vervlogen tijden

 

Nu een winkel

27 jan 2009

SOEST - Een triest beeld van afbraak in deze aflevering. De teloorgang van het roemruchte Hotel Restaurant Eemland op de plek waar zich nu de drukke kruising Van Weedestraat/Stadhouderslaan bevindt, wordt door de historische foto goed zichtbaar. Eemland was ooit een geliefd horeca-adres met een groot terras waar menig passant aanlegde. Touringcars maakten er een tussenstop, dagjesmensen genoten er van een hapje en een drankje en wielrijders stapten af om een versnapering te bekomen. In Eemland bevond zich DE feestzaal van Soest. In aanwezigheid van de koninklijke familie vonden er opvoeringen plaats voor het personeel van het Paleis waarop Piet Ekel in de jaren vijftig voor het eerst Prins Bernhard imiteerde. De Koninklijke Paleissportvereniging feestte er evenals de Christelijke Gymnastiekvereniging Olympia met haar Grote Avonden, die zaterdagsavonds precies om 24.00 uur afgelopen waren, want dan begon de zondag. Er werden vogeltentoonstellingen gehouden en de kinderen van Soest konden er van films van Sjors en Sjimmie genieten. Wereldberoemd waren de muzikale robots, The Robots Musicals, een primeur in Nederland. De slopershamer kwam in 1968. De laatste uitbater, de heer Kreekel, die elf jaar eigenaar was van Eemland, verkocht grond en opstallen aan de gemeente, die een aansluiting Van Weedestraat/Stadhouderslaan wilde realiseren. Anno 2009 is Soest van plan om het drukke kruispunt te onttrekken aan het verkeer en er een gezellig dorpsplein van te maken aan het begin van het autovrije deel van de Van Weedestraat dat loopt tot de rotonde van de burgemeester Grothestraat. Waar het vele verkeer dan blijft is nog niet helder, alhoewel ….. Bronnen: fotoarchief gemeente Soest, Van Zoys tot Soest 16e jrg., nr. 1 en nr. 3

 
 
Top